33 jaar Oud en Nieuw na de Jan Luykenstraat
Tot en met 1972/3 werd jaarlijks Oud en Nieuw gevierd in de Jan Luyken. Daarbij werd een ieder van de 8 kinderen met aanhang verwacht. Want een samenzijn met andere schoonfamilies was in de beleving van de Kuipers misschien iets voor de rest van het jaar, maar niet voor Oud en Nieuw. Dat trekje is in de loop der jaren nog steeds niet gesleten…
Limburg en Texel
Na het overlijden van Pa in 1973 is er 1 jaar geweest dat er geen gemeenschappelijke viering was. Maar in 1974/5 was al het raak: de commissie Roeltje/Arend organiseerde het in Slenaken in Hotel Het Gulpdal bij de familie Huls (van de gevleugelde uitspraak “..het is ook ons oud & nieuw…”. Er was gedacht aan 1 overnachting, die door een aantal gezinnen werd verlengd in het van een heel andere allure zijnde Hotel Derlon in Maastricht.
Geleerd van deze ervaring besloot de commissie voor 1975 meteen tot de twee-nachtse happening, die het daarna bijna altijd gebleven is en wel op Texel waar het oud en nieuw ruim 30 jaar later eind 2006 weer een keer terugkeerde. Er zijn van de eerste beide oud en nieuws nog prachtige filmpjes, die inmiddels op CD staan! (te bevragen bij Arend).
De Belgische jaren en Leiden
In 1976 werd België voor het eerst het reisdoel, georganiseerd door Fred en Magda. Dat waren de jaren van een prachtig diner voor de 16 volwassenen, voorafgegaan door een aparte (patat)maaltijd van de kleintjes. De start was in het Quality Inn in Antwerpen, zichtbaar links van de snelweg door Antwerpen. De 14 kinderen aten in een apart zaaltje en de 16 volwassenen namen deel aan het Reveillon vanaf 21.00 tot ver na middernacht, met niet minder dan 8 gangen, vergezeld van eenvoudige drankjes als Chablis 1e crus, St.Emilion, en om te proosten om 24.00 uur de onvermijdelijke Moët et Chandon. Fred maakte melding van 14 kinderen, terwijl op dat moment al 16 van de uiteindelijk 22 kinderen geboren waren.
Eind 1977 werd Oud en Nieuw gevierd in Leiden, om het mogelijk te maken dat Sam, die toen al erg ziek was, er nog een deel van de tijd bij zou kunnen zijn.
Van 1978-1982 was het achtereenvolgens Antwerpen, Gent, Brugge en tweemaal Antwerpen.
1983, 1984 en 1985 Egmond
De familie werd ouder en de kleintjes werden groot, dus werd de reis naar België en het verblijf in dure hotels te begrotelijk. Daarom werd de overstap werd gemaakt naar Egmond in het Suyderduyn. De aankondigingbrief werd getekend door de commissie Fred, Gerda en Simon.
Sneu voor de jeugd, die intussen zover opgegroeid was dat ze bij de volwassenen aan tafel zouden kunnen zitten, was dat het door Magda en Fred gefinancierde traditionele etentje-voor-16 niet langer kon worden voortgezet. Daar hadden ze juist zo naar uitgekeken, maar met 30 of meer mensen gaat zoiets nou eenmaal niet. Dus ontstond er een heel andere formule waarbij zelfwerkzaamheid een grote rol ging spelen. Er werd niet bespaard op de kwaliteit van het eten, maar wel op het arbeidsloon. De eerste keer in Egmond werd er in groepjes gezinnen gegeten op de kamers, het jaar daarna was er toch een gezamenlijk diner in het Suyderduyn zelf. Mede omdat een dergelijk diner met bediening er toch behoorlijk in hakte ging het zoeken naar alternatieven verder en wel naar de mogelijkheid van volledige zelfverzorging.
1986-1998 Zonnehuis in Loenen
Die werd gevonden in het Zonnehuis in Loenen, waar we in het keukentje het rijk voor onszelf hadden. Prachtige foto’s zijn ervan met Arend aan het oliebollen bakken, Magda, Anneke, Gerda en Simon in de keuken voor het eten en Fred na afloop aan de eindeloze afwas…
Periodiek was er wel discussie of we al die jaren in Loenen moesten blijven. De jeugd vond er vaak weinig te doen en stelde regelmatig voor om bijvoorbeeld in huisjes van sporthuis Centrum op de Eemhof te gaan. Rekenpartijen wezen echter altijd uit dat deze locatie met zelfverzorging toch niet te verslaan was.
En dus bleef het Zonnehuis de locatie totdat de trouwe familie Kniest in een vlaag van commercialiteit voor het Oud en Nieuw van 1999 op 2000 de zaal aan een andere familie verhuurd had. Dat was reden genoeg om het Zonnehuis de rug toe te keren. Omdat het bezoek van de jeugd in die laatste jaren van de vorige eeuw toch al teruggelopen was (vaak trok Amsterdam toch meer…) ontstond er noodgedwongen een splitsing in generaties.
2000-2003 Zeist
De 1e generatie Kuipers met aanhang vierden de jaarwisseling bij Bella en Simon in Zeist, waar sommigen in huis sliepen en anderen in plaatselijke hotels. Op 1 januari stond in die jaren in de middag het huis open voor ontvangst van de jeugd, die daar meestal in groten getale op af kwam.
Intussen diende zich ook de 3e generatie aan en die was er indirect de oorzaak van dat een nieuwe fase aanbrak. Nadat elk van de nieuwgevormde gezinnetjes al 1 of 2 keer thuis op de bank bij de TV had gezeten in plaats van in een groot familiegezelschap kwam juist bij de 2e generatie de behoefte op om het “oude” oud en nieuw weer in ere te herstellen.
2004 en 2005 Diever
Na flinke zoekpartijen was het uiteindelijk Petra die de inmiddels bekende locatie van de woonboerderij in Diever vond. Ook nu weer was het lastig om het zo rond te krijgen dat het financieel allemaal te dragen was. Want het gezelschap werd groter en groter en we waren toch ook een bepaald comfortniveau gewend. Het hoefde niet meer het Quality Inn te zijn, maar woonboerderijen met slaapzalen vormden toch ook geen wenkend perspectief.
De organisatie van het festijn ging hiermee ook over naar de volgende generatie (met Simon alleen nog af en toe in een rol op de achtergrond). Brechtje en Pepijn zijn nu het centrale punt, waarbij de een het slaapgedeelte en de ander het eetgedeelte voor zijn rekening neemt.
2006 Texel en 2007 Diever
Omdat Diever ook al een keer verhuurd was voordat de Kuiperclub echt de eerste rechten verwierf op oud en nieuw moest toch weer een keer worden uitgeweken en wel naar Texel in de huisjes van Dik Renzema. Vanwege het ontbreken van een centrale ruimte was daar, net als in 1983 in Egmond, weer enige creativiteit nodig om het diner te organiseren: voor, hoofd en nagerecht in wisselende samenstelling in de diverse appartementen, waar een vaste gastheer en gastvrouw het geheel verzorgden. Dat ging perfect en leidde in de diverse appartementen tot boeiende gesprekken.
In 2007 konden we weer terecht in Diever en ook voor de jaarwisseling 2008/2009 zal Diever weer de plaats van handeling zijn.
Feiten en herinneringen
Tot zover de feitelijke opsomming van waar het oud en nieuw was in de afgelopen 33 jaar. Minstens zo aardig zijn natuurlijk persoonlijke herinneringen van hoogtepunten en dieptepunten die iedereen zelf ervaren heeft. Op de website is hier uiteraard gelegenheid voor om op die manier de geschiedenis in te kleuren. Esther zal beginnen, wie volgt?